Aan de komende clubmatch van de FRC zal ik met Diesel niet deelnemen. Mijn eigen schuldx85 op het moment dat ik me online wilde inschrijven werd ik geconfronteerd met een deadline die in het verleden lag. Maarx85we rijden a.s. zondag toch wel naar Almere om de sfeer te proeven en lotgenoten te spreken.
Sinds een week bezit ik 2 flatcoated retrievers; Diesel en de andere is van papier-machxe9. Deze stond naast een van de Abrahams die mijn vrienden voor in de tuin geplaatst hadden. Ik bewaar hem wel, want hij is dan wel iets kleiner dan de echte Dies, maar hij glimt net zo mooi.
De afgelopen week niet zo lekker getraind. Het was alsof alle 7 honden bij ons in de groep het lieten afweten. Waarschijnlijk waren we met een te moeilijke eerst opdracht begonnen zodat de honden geen succes konden behalen en dat werkt nu eenmaal niet echt motiverend. Wel kwam er weer achter dat Diesel liefst moeilijke opdrachten doet. Desnoods bouwt hij er zelf een hogere moeilijkheidsgraad in. Bij een markeerapport over water neemt hij wel de rechte lijn maar wel de moeilijkste manier om het water uit te gaan, een zeer steile zandwand terwijl een meter meer naar rechts een mooi glooiende stuk oever was. Het zag er wel spectaculair uit zox92n klimmende hond. Ik zal binnenkort eens een dummie boven in de boom hangenx85x85x85x85x85x85x85..
Het grootste struikelblok bij Diesel, het niet altijd snel terugbrengen van de dummie, is nog steeds een behoorlijke doorn in mijn oog. De passie en de wil op te apporteren druipt er nog steeds vanaf, maar de vorderingen gaan maar heel erg langzaam. De beste oplossing is tot nu toe ook de meest relaxte: Gewoon mijn hondje negeren als hij eenmaal de dummie in de bek heeft. Hij brengt hem echt wel terug maar er is nu eenmaal een groot verschil met de heen- en terugweg. Maar we blijven er in gelovenx85 als zijn vader, moeder en broer en zusje kanjers op dit gebied zijn, komt het m.i. zeker voor de volle 100 % goed. De wedstrijdinschrijvingen komen in de toekomst wel weer. Het kan gek en maf klinken, maar als hij naast me zit voor een apportje visualiseer ik me al hoe de heen en terugweg zou moeten verlopen. Dan blijf ik tenminste lekker positief. Verder laat ik hem alles in de bek meenemen om het later weer af te laten geven. Dit maakt hem, zo te zien, lekker trots. Als er geen druk achter zit, lijkt hij het apporteren toch nog leuker te vinden ! Gewoon een hele mooie lieve gevoelige hond !